
Στη σκηνή που ακολουθεί, αφού
προσβάλλει με τη στάση του την εκδότριά του, δίνει την χαριστική βολή στην
«ξανθιά» γραμματέα της η οποία είναι θαυμάστριά του:
«Ξανθιά»: Δεν κρατιέμαι. Πάντα φεύγετε πριν προφτάσω
να σας ρωτήσω τίποτα. Δεν έχετε ιδέα τι σημασία έχουν τα βιβλία σας για μένα.
Μέλβιν: Για πες μου.
«Ξανθιά»: Έτσι ξέρω ότι
κάποιος άλλος ξέρει πως νιώθω.
Μέλβιν: Θεέ μου, τι εφιάλτης.
«Ξανθιά»: Έλα τώρα. Μόνο λίγες
ερωτήσεις. … Πως γράφεις έτσι σαν
γυναίκα;
Μέλβιν: Σκέφτομαι
σαν άντρας. Και αφαιρώ λογική κι αξιοπιστία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου