
Σκηνή πρώτη
Καρλ Γιουνγκ: Εξήγησέ μου
αυτή την αναλογία που κάνεις ανάμεσα στο ένστικτο του sex και στο ένστικτο του θανάτου.
Σαμπίνα Σπιλράιν: Ο καθηγητής
Φρόιντ ισχυρίζεται ότι η σεξουαλική ορμή … προκύπτει από μια απλή προτροπή προς
την τέρψη. Αν έχει δίκιο, το ερώτημα είναι γιατί αυτή η ορμή … τόσο συχνά
καταπιέζεται;
Καρλ Γιουνγκ: Είχες μια
θεωρία που αφορούσε την ώθηση προς την καταστροφή … και την αυτοκαταστροφή, που
σε κάνει να χάνεσαι.
Σαμπίνα Σπιλράιν: Λοιπόν, ας
υποθέσουμε ότι θεωρούμε τη σεξουαλικότητα … ως συγχώνευση, του να χάνεσαι, όπως
λες … αλλά του να χάνεσαι μέσα στον άλλον … με άλλα λόγια να καταστρέφεις τη
δική του ατομικότητα. Το «εγώ», σε αυτοάμυνα, δεν θα αντισταθεί αυτόματα σ’
αυτή την ώθηση;
Καρλ Γιουνγκ: Εννοείς για
ιδιοτελείς όχι για κοινωνικούς λόγους;
Σαμπίνα Σπιλράιν: Ναι. Λέγω ότι
ίσως η αληθινή σεξουαλικότητα … απαιτεί την καταστροφή του εγώ.
Καρλ Γιουνγκ: Με άλλα λόγια,
το αντίθετο από ότι προτείνει ο Φρόιντ.
Σκηνή δεύτερη:
Σίγκμουντ Φρόιντ: Ξέρεις η
διατριβή σου … οδήγησε σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις … που είχαμε
ποτέ στην Ψυχαναλυτική Κοινότητα. Πιστεύεις πραγματικά ότι η σεξουαλική ορμή …
είναι μια δαιμονική και καταστρεπτική δύναμη;
Σαμπίνα Σπιλράιν: Ναι, το ίδιο
όπως και μια δημιουργική δύναμη, με την έννοια ότι μπορεί να … παραχθεί, από
την καταστροφή δύο ατομικοτήτων, ένα νέο ον. Όμως, το άτομο πρέπει πάντα να
ξεπερνάει την αντίσταση εξαιτίας … της αυτό-εκμηδενιζόμενης φύσης της
σεξουαλικής πράξης.
Σίγκμουντ Φρόιντ: Πάλεψα
εναντίον αυτής της ιδέας για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά υποθέτω … ότι πρέπει
να υπάρχει κάποιο είδος άρρηκτης σχέσης μεταξύ sex και θανάτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου